Ik verzin een opdracht: schrijf een literaire alinea met de volgende informatie: de Russische ik-figuur loopt in de nacht door een naaldbos. Hij loopt over een pad met witte kiezels, die door de volle maan hel worden verlicht. Zo kan hij zonder kunstmatige verlichting zijn pad kiezen en verdwaalt hij niet.
Een vrouw met kort bruin haar, een felgele trui en een gestippelde rok, haalt een boek uit haar tas, bekijkt aandachtig de voor- en achterkant, opent het op de eerste bladzijde, begint te lezen en leest onafgebroken door. Een kwartier voor ik ga overstappen, vraag ik welk boek ze leest.
Franka Wijers van Kennemer Boekhandel was dit weekend in Verona voor de Rise Bookselling Conference, georganiseerd door de EIBF. Ze keerde terug met een hoofd vol inspiratie en een hart vervuld van boekenliefde en doet daarvan verslag.
Ik denk dat het haar fleecejack was dat mijn eerste belangstelling wekte. De plastic boodschappentas die ze naast haar stoel liet ploffen. De neutrale, afwachtende blik waarmee ze ons aankeek. Ze was de achtste of de tiende spreker op ons programma, er was al de nodige pretentie en behaagzucht gepasseerd, ik had al aardig dromerig uit het raam zitten staren. Nu ging ik iets rechterop in mijn stoel zitten. Wie was deze schrijfster?
Na ruim zeven jaar vrijwel iedere week een column te hebben geschreven, is dit voorlopig één van de laatste. De afgelopen zeven jaar heb ik regelmatig een inkijkje gegeven in mijn avonturen binnen het boekenvak. Mijn eigen winkel. Met alle hoofd- en bijzaken. Mooie, leuke, ontroerende en bijzonder emotionele momenten. Soms ook minder fijne situaties, tegenvallers, verdriet en incidenteel gevoelens van absolute wanhoop en onmacht.
'Ervaring is niet wat een mens overkomt; het is wat een mens doet met wat hem overkomt.' Het is een citaat waar ik de afgelopen dagen veel aan heb moeten denken, afkomstig uit Texts and Pretexts van de Britse schrijver Aldous Huxley.
